Temat z notesu · 6 zapisków
Piekarnie, przetwórnie, sklepy i warsztaty, które zna cała okolica, a mało kto widział od zaplecza.
W poniedziałek o szóstej rano pod warsztatem naczep przy S8 koło Piotrkowa stało siedem zestawów, a ósmy właśnie zjeżdżał z drogi. Wzięłam dzień wolnego od pół etatu, żeby zobaczyć, jak wygląda tydzień w miejscu, w którym naczepa ma stać jak najkrócej.
W garażu pod Tarnowem nie ma samochodu, są regały ze spławikami i haczykami, stół do pakowania i drukarka etykiet. Dwie osoby wysyłają stąd w sezonie około stu paczek dziennie. Przez siedemnaście lat sprzedawałam kartony, więc patrzyłam głównie na kartony.
Pszczelarz spod Głubczyc odbierał ostatni miód z lipy i od razu myślał o sierpniu, o leczeniu pszczół i o zimie. Byłam przy tym od świtu, w pożyczonym kapeluszu z siatką, z refraktometrem w ręku częściej, niż się spodziewałam.
Pięć osób, jedna ciężarówka i łąka za domem panny młodej. Zanim ktokolwiek zatańczy, ekipa od namiotów musi postawić konstrukcję, wypoziomować podłogę i sprawdzić prognozę wiatru kilkanaście razy.
Mała wędzarnia w portowym miasteczku nad Zalewem Wiślanym. Rozmawiałyśmy przy otwartych drzwiach komory, w dymie z olchy, o śledziu, który wraca co wiosnę, i o dorszu, który przestał wracać.
Przez kilkanaście lat przywoziłam tu woreczki na pieczywo. Tym razem przyjechałam bez katalogu, o drugiej w nocy, i zostałam do chwili, kiedy ostatnia skrzynka chleba pojechała do sklepów.
