Temat z notesu · 5 zapisków
Zapiski o tych, którzy trzymają miejsce w ruchu: zmianowi, sezonowi, ci od pierwszej dostawy i ostatniego klucza w zamku.
O wpół do piątej hala odlotów lotniska w Świdniku należy do maszyny czyszczącej podłogę i kilkunastu osób, które za półtorej godziny muszą wypuścić pierwszy samolot. Byłam z nimi przez cztery godziny, od pustej hali do drugiego odlotu.
Lekarz weterynarii spod Siedlec jeździ od obory do obory autem, którego bagażnik jest małą przychodnią. Przejechałam z nim jeden sierpniowy dzień: siedem wizyt, sto czterdzieści kilometrów i jeden telefon, który przestawił wszystko.
Pojechałam z pilotką z Gniezna na jednodniową wycieczkę i wylądowałam we własnym mieście, w Toruniu, słuchając o nim jak turystka. Licznik kroków w jej telefonie pokazał wieczorem ponad dwadzieścia tysięcy.
Pacjent widzi lampę i sufit. Ja przez cały dzień siedziałam na taborecie w rogu gabinetu i patrzyłam na pracę asystentki stomatologicznej: narzędzia, pakiety, autoklaw i ludzi, którzy boją się bardziej, niż mówią.
Pierwszy kurs przed szóstą, ostatni o 21:40, a pomiędzy szkoła, przychodnia, targ i trzy godziny przerwy na pętli. Przejechałam z nią cały dzień po drogach pod Beskidem Niskim, na siedzeniu za kabiną.
